بازگشت به صفحه نخست

تداوم جنبش

پرسش : برای این که جنبش کنونی دوام آورد چه باید بکنیم؟

پاسخ ها و نظرات رسیده

دوستان مبارز، مدتی را بصورت متمرکز در تجمعات ده ها و صدها هزار نفره علیه نیروهای مسلح دولت کودتا و مرتجعین وابسته به آن مبارزه کردیم. الآن دیگر متوجه شده ایم که اهدافِ ما در عرض یکی دو ماه برآورده نخواهد شد و لزوماً استفاده از یک تاکتیک یکنواخت و قابل پیش بینی، پاسخگوی نیازهای ما نخواهد بود. الآن می دانیم که تنها نیستیم و اکثریت مردم با ما هم هدفند، اما هنوز به قدرت خودشان و مجموعه مردم اعتماد ندارند. بخصوص کارگران و کارمندان که با یک اعتصاب سراسری، و حتی محدود به صنایع استراتژیک ، مانند نفت و گاز و برق و مخابرات و فلزات و حمل و نقل و … می توانند دولت کودتا را فلج کرده و وادار به کناره گیری اش کنند، به علت فضای امنیتی و پادگانی محل کارشان در این مراکز متشکل نمی باشند و هنوز به یکدیگر اعتماد لازم را ندارند. اما با مشاهده ی پیگیری این مبارزات و پیروزی های مقطعی روز به روز بر تردید خود غلبه کرده و به صف مبارزه خواهند پیوست. هم اکنون می بینیم که در چند کارخانه، از جمله کارگران مبارز نیشکر هفت تپه، اعتصابات آغاز گشته و در میان مدت همه گیر خواهد شد. همانطور که شاهدیم بصورت روزمره بر شمار شعاردهندگان شبانه اضافه می شود. پس لازمست در زمانیکه دستگاه های دروغ پراکنی حکومتی، از جمله روزنامه ها و صدا و سیما، خبرها و گزارشات مبارزات مردمی را سانسور کرده و سعی در ضعیف نشان دادن جنبش ما دارند، ما، از طریق اطلاع رسانی و تبلیغات مبارزات مردمی به این پروسه ی اعتماد سازی مردم یاری رسانده و در کنار تحرکات تظاهراتی سراسری به آگاهی رسانی نیز توجه کنیم. بهترین شکل پیشبرد چنین مبارزه ای همواره از طریق گروه های چند نفره ی محلی صورت می پذیرفته است. اما، این شکل از فعالیت نیز بدون حساب نبوده و ساز و کار و شیوه های مخصوص به خود را دارد:
اول اینکه، نباید بلافاصله دست خود را رو کنیم. چرا که در هر محله ای، بغیر از نیروهای انتظامی و بسیج، انسان های ضعیف النفسی نیز پیدا می شوند که در مقابل منفعت مادی و یا حتی خود شیرینی نقش خبرچین را بازی می کنند. بنا بر این بهتر است تا زمانیکه تمامی ایشان شناخته نشده اند، فعالیت های چنین گروه هایی در ملاء عام نباشد و از تاریکی شب بهترین استفاده را ببرند. حتی در آن زمان نیز باید دقت داشت که صورتمان قابل شناسایی نباشد و از پوشاکی که در طی روز استفاده می کنیم، برای انجام دادن فعالیت های شبانه مان نپوشیم.
دوم اینکه، بهترین وسیله ی اطلاع رسانی «شبنامه» و «اطلاعیه» است. که خوشبختانه این روزها می توان در اینترنت به متون متنوعی دست یافت و توسط یک چاپگر (پرینتر) شخصی تکثیر و سپس توزیع کرد. راه دیگر و مکمل شبنامه، شعار نویسی روی دیوار و باجه های تلفن و … است. هنگام شعار نویسی روی دیوار دقت کنید که دو نفر را در دو انتهای کوچه بعنوان دیده بان مستقر سازید. هر وقت از یکطرف مورد تهدید قرار گرفتید، از طرف دیگر فرار کرده و از محله خارج شوید. تا جائیکه مقدور است به منازل خود پناه نبرید. مگر آنکه مطمئن هستید که دیده نمی شوید. همچنین ابزارهای «تابلو» را در منازل خود نگاه ندارید. مثل اسپری رنگ و شابلون و لباس های رنگی شده و شبنامه ها و … در محلی که با دقت بر می گزینید «جا سازی» کنید.
سوم اینکه از مبارزات خود و اتفاقاتی که در محل تان می افتد که ممکن است به درد بقیه ی گروه ها بخورد و یا روحیه مردمی را بالا ببرد به خبرنامه هایی چون ما گزارش دهید تا از تجربیات موفق و ناموفق شما، دیگران نیز بهره مند شوند.
و آخر اینکه در اینترنت مطالب و متون زیادی چگونگی پشبرد مبارزاتی از این گونه وجود دارد. آنها را پیدا کرده و با دقت بخوانید.
 

مبارزه هم همانند همه فنون دیگر دارای قانونمندی‌های خاص خویش است که اگر مرا عات نشوند موفقیت به دست نمی‌‌آید

در هر مبارزه دو طرف وجود دارند،یکی‌ حق است و یکی‌ ناحق،ولی‌ این دلیلی‌ بر موفقیت نیست

یکی‌ صاحب زور است و دیگری فاقد هر نوع زور

یکی‌ تمام وسائل ارتباط جمعی را در دست دارد و دیگری هیچ یا ناچیز

یکی‌ تمام امکانات عمومی‌ را در ید قدرت خود دارد و دیگری فاقد همه این امکانات است

پس برای این که بتوان این معادله راا معکوس کرد و موازنه راا بر هم زد باید فراموش نکنیم:

که مبارزه باید با صبر و حوصله همراه باشد تا ما بتوانیم نیرو راا به نفع خود

بر گردانیم و اما چه گونه:

نباید از یاد ببریم که تعداد ما در مقابله با دشمن مثال دریاست به قطره ما بینهایتیم و آنها ناچیز

قدرت ما در خواست ما نهفته است ما میدانیم که بر حقیم و آنها خود نیز میدانند که ناحقند

ما میدانیم بخش عمده‌ای از کسانی که در حال حاضر آان‌ها را همراهی می‌کند به علت نادانی‌ با آنها همراهند و دشمن هم این را بخوبی میداند

دشمن سعی‌ می‌کند خود راا قدر قدرت نشان دهد و تمام امکانت و نیروی خود را به رخ ما بکشد و ما راا بترساند و از معرکه بیرون کند.ما باید شجاعآنه این تمهید دشمن را با تشکیلات در هم شکنیم

شجاعت به معنی بی‌ پروایی  نیست باید ا حد امکان قوای خودی را از آسیب مصون نگاه داشت و باعث جذب هر چه بیشتر توده‌های بیشتر به صفوف مبارزه شد.این که فکر کنیم این جذب خود بیخود صورت می‌گیرد خیالیست باطل باید

با کار‌های ارشادی ترویجی و با گسترش دانش مبارزه قدرت ذاتی توده‌ها راا به آنها فهماند،این کار نیرو‌های پیشرو است

تکرار می‌کنم این کار احتیاج بسیار بالایی به صبر و حوصله دارد راه اندازی یک اعتصاب یا یک دمنستراسیون پیشروان کارگری را رو میاورد و این‌ها پیاموران حرکتی همه گیر خواهند بود که در دراز مدت موازنه قدرت راا به نفع جنبش بر خواهد گردانید

تجربه موفق جوامعی که کشور هایشان با پدیده کودتا مواجه بوده اند نشان میدهد که بزرگترین عامل پبروزی شان ایجاد و حفظ انسجام توده های اچتماعی بوده و این عمل عموما با تمرکز و سازماندهی رفتار جمعی توده های اجتماعی ، انجام شده است . رفتار جمعی طبق تعاریف جامعه شناسی رفتار گروهي است كه بدون ساختار، خودانگيخته، عاطفي و پيش بيني ناپذير است. رفتار جمعي در شرايطي كه با جمع (گروه ناپايدار و بي ساختار) سروكار داريم بروز مي كند. تکیه به رفتار جمعی برای هدایت یک جنبش در کوتاه مدت قابل استفاده است . اما در بلند مدت جنبش نیاز به سازمان یافتنی صحیح دارد . عوامل تعيين كننده رفتار جمعي عبارتند از :
1. زمينه ساختاري؛ به معناي آن است كه ساختار جامعه بايد به گونهاي باشد، كه شكل خاصي از رفتار جمعي در آن به وقوع بپيوندد. به عنوان مثال جامعهاي كه اعتراض و تظاهرات در آن ممنوع است، زمينه مساعدي براي چنين رفتارهاي خود انگيختهاي فراهم ميسازد؛[6]
2. فشار ساختاري؛ هنگامي كه فشاري بر جامعه تحميل ميشود، مردم، اغلب براي يافتن راه حل پذيرفتنی، به همكاري با يكديگر ترغيب ميشوند. براي مثال بحران اقتصادي در جامعه، افراد را دچار ناراحتيهاي روحي کرده و با يكديگر در سرپيچي از نظم حاكم متحد ميكند؛[7]
3. باور تعميميافته؛ قبل از اينكه راهحلي دستهجمعي براي يك مسأله يافت شود، بايد همه بپذيرند كه چنين مسألهاي وجود دارد، بنابراين مسأله بايد شناخته شود، افكار عمومي به آن توجه كنند و راهحلهاي ممكن براي آن ارائه شود؛ [8]
4. عوامل شتابدهنده؛ براي ظهور رفتار جمعي، بايد نخست رويداد مهمي افراد را به واكنش جمعي وا دارد. اين رويداد خاص اغلب با شايعه، مبالغه آميز ميشود و در نتيجه، به صورت چشمگيرتري جلوه ميكند.[9]
5. بسيج براي اقدام: هنگامي كه رويداد شتابدهنده رخ داد، گروه براي اقدام، بسيج ميشود. اين نوع سازمان كه اعضاي آن با شتاب گرد آمدهاند، بسيار بيساختار است و بافت منسجمي ندارد.[10] به عنوان مثال، دستگيري و كشته شدن گروهي از مردم ايران در حكومت نظامي زمان شاه، موجب ايجاد موجي از اعتراضات شد و رهبراني از ميان جمعيت برخاسته و مردم را بر ضد حكومت بسيج کردند که در نتیجه آن، جمعيت، شعار و فرياد خشمآلود سر داده و با نيروي نظام شاه، درگير شدند.
6. عمليات كنترل اجتماعي؛ موفقيت تلاشهاي جمعي افراد، عمدتاً تابع مكانيسمهاي كنترل اجتماعي در جامعه است. «كنترلهاي اجتماعي را ميتوان به دو نوع گسترده تقسيم كرد:
الف) كنترلهاي اجتماعي كه شرايط مساعد ساختاري و فشار را به حداقل ميرسانند؛ در معناي وسيع، اين كنترلها از وقوع يك مورد رفتار جمعي جلوگيري ميكنند، زيرا به عوامل نامعين حمله ميبرند؛
ب) كنترلهاي اجتماعي، كه صرفاً پس از آنكه يك مورد جمعي آغاز به شكلگيري و تحقق نماید، بسيج ميشوند. دسته اخير تعيين ميكنند كه يك مورد جمعي، با چه سرعت، تا چه اندازه و در چه جهاتي بروز خواهد نمود.»[11]
رفتار جمعي به وجود جماعت يا جمعيت انبوه بستگي دارد. جماعت داراي انواعي مي باشد: بيانگر، كنشگر، اوباش، حضار، شورش و غوغا و وحشتزدگي و .. که هر کدام تعریف خاص خودش را داشته و از نیروی حاصله از آن میتوان در شرایط مناسب استفاده کرد .

باشناخت حداقلی از این تعاریف و مفاهیم میتوان ماهیت رفتار مردم را در این شرایط درک کرده و پتانسیل رفتار جمعی آنها را در مسیر مناسب هدایت کرد .با مطالعه شش تعریف علمی ارائه شده بالا و همچنین مثال ها و مصداق های آن در خواهیم یافت که شرایط کنونی ایران آبستن هر شش تعریف ارائه شده است .

گام اول در به دست گیری رفتار غیر منسجم مردم ، رسیدن به تعریف اول ( زمينه ساختاري ) است . برای رسیدن به این هدف باید تلاش به کنترل آگاهانه ترین رفتار ها نمود . در شرایط امروز شاید سردادن شعار الله اکبر در شب ها بهترین مثال باشد . چرا که جماعت الله اکبر گو کسانی هستند که در شب و فارغ از درگیری های روزانه ، در منزل و همچنین در بهترین شرایط به لحاظ آرامش ، این عمل را آگاهانه انتخاب کرده و اقدام به آن مینماید . یکپارچگی ذهنی و روحی این اقدام و همچین نمود بیرونی آن ، یعنی صدای هزاران انسان نا آشنای همراه که بر سیاهی شب مسلط است ، روح جمعی را تقویت کرده و امکان بروز بیش از پیش رفتار جمعی را فراهم میکند .

دومین گام در جهت دهی رفتار جمعی بعد از یافتن نقطه اشتراک ( الله اکبر شبانه ) تأمین تعریف دوم ( فشار ساختاري ) است . در این مرحله باید جماعت به همکاری باهم ترغیب بشوند . تعمیم و گسترش ماهیتی این اقدام آگاهانه ( الله اکبر شبانه ) اقدام بعدی است . خواندن دعا و نیایش به صورت گروهی ، خواندن سرود های ملی ، حماسی و نوستالژیک در تجمعات عادی نظیر صف های اتوبوس ، مترو ، مدارس ، دانشگاه ها و ... ، به میان کشیدن افراد در حاشیه و تشویق آنها برای شرکتشان از این جمله اقدامات است . گروهی بودن این اقدامات برخورد کودتاچیان را سخت می کند و آگاهانه بودن و حق انتخاب مردم در همراهی با جماعت حس تعهد ایجاد میکند .

گام سوم ( باور تعميميافته ) یعنی جلب توجه افکار عمومی نسبت به مسئله است . یاد آوری و تکرار دائم تقلب در انتخابات برای مردم و خصوصا کودتاچیان یکی از کلیدی ترین نکات محسوب میشود . انتخاب رنگ ( سبز ) به عنوان نماد از قبل از انتخابات یکی از بزرگترین امتیازات مردم است . سبز رنگ کردن محیط شهر و هرانچه در آن است نوعی درگیری کم هزینه محسوب میشود که وزن و قوای انسانی متعلق به طرفین را به نمایش میگذارد . و نکته مهم اینجاست که بکار گیری افراطی رنگ یکی از اصلی ترین ابزار های جنگ روانی مجسوب میشود . ساخت شعار های متناسب با عملکرد کودتاچیان و همچنین بکارگیری شعار های انقلاب 57 که به نوعی جزء شعار های نوستالژیک مردم محسوب میشود و نشر آن به رنگ سبز در هر محل ممکن . ( روی شعار ها ، تابلو ها و عکس های متعلق به کودتاچیان و ... ) ساختن لطیفه ، سرود ، طنز و ... برای کودتاچیان و خصوصاَ سران آن ها و ترویج نوشتاری ، اینترنتی و ... و سینه به سینه آن ها به جهت شکستن جو وحشت عمومی از انتقاد به آنها . و روش های ابتکاری دیگر غیر قابل گذشت بودن اقدام کودتا چیان را تثبیت میکند .

گام چهارم توجه به عوامل شتابدهنده است . یکي از پايه هاي اصلي بروز رفتار جمعي شايعه است. شايعه وقتي رخ مي دهد كه اخبار به درستي از طريق رسانه هاي جمعي منتشر نشود و مردم اطمينان كافي به رسانه ها نداشته باشند . پدیده شایعه یکی از اصلی ترین ابزار روانی مورد استفاده کودتا گران است که با آن به تضعیف روحیه و یا طرف مقابل میپردازد . اما در زمان ضعف و نا امیدی شایعه عکس آن نیز مصداق دارد . در تنگنا و شرایط گریز ناپذیر ایجاد شایعه در راستای تقویت روحیه جمعی یکی از ابزار های حفظ انسجام خواهد بود . انتشار اخبار و اطلاعات و انتشار فیلم ها و بیانیه ها به صورت دستی ، تلفنی ، ایمیل و ... و ایجاد یک شبکه اطلاع رسانی غیر رسمی ، گفتگو و آگاه سازی قشر های پایین اجتماعی از اوضاع جاری یکی دیگر از عوامل شتابدهنده محسوب میشود .

گام پنجم بسيج براي اقدام . معنای این مرحله در زبان ساده یعنی حضور مردم در خيابان ها و تظاهرات موضعی کوچک و بزرگ در نقاط مختلف شهرها و روستاها برای فرسايش و پراکنده کردن قوای کودتاچيان . کاستن از زمان حضور در خیابانها و محله ها و افزودن به تعداد دفعات حضور یکی از کلیدی ترین نکات است . چرا که همیشه تعداد نیروهای سرکوب گر کودتاچیان بسیار کم تر از مردم است . تقسیم آنها در شهر باعث تضعیف آنهاست .

گام آخر عمليات كنترل اجتماعي مهمترین بخش فرایند کنترل رفتار جمعی است . مردم در این مرحله تعیین میکنند كه با چه سرعت، تا چه اندازه و در چه جهاتي پیش بروند .در این مرحله عملا سوی پیکان جنگ فرسایشی از طرف مردم به سوی کودتاگران بسیار محتمل است . و اصلی ترین دلیل اهمیت این مرحله نیز همین است . برای گذار به مرحله بعدی مبارزه و تکامل جنبش اچتماعی میبایست از پدیده "سرایت" بهره جست . گسترش واكنش عاطفي از يك شخص به اشخاص ديگر سرايت جمعي ناميده مي شود كه تحت تأثير ناشناسي، حالت غير شخصي، تلفيق پذيري و سرايت اجتماعي است.

جنبش اجتماعی ایران از روز کودتا تا به امروز این شش مرحله را طی نموده است . از این پس نیاز جامعه نوعی سازمان یافتگی برای فرسایش کودتاگران است .
[6]. كوئن، بروس؛ ص324 تا ص327 و اقبتاس اسملسر؛ همان، ص20 تا 26.
[7]. همان.
[8]. همان.
[9]. همان.
[10]. همان.
[11] . اسملسر؛ ص24
 

تمام دوستان هر کدام 20 سی دی خام تهیه کنند و تمام تصاویر تصویری حوادث وخشونتهای دولت در مقابل مخالفین را ضبظ کرده و بین مردم عادی در خیابان تکثیر نمایند. این کار باید روز شنبه قبل از ظهر انجام شود. به همه اطلاع رسانی نمائید .در صف نان وایی ها-سوپرمارکتها-معلمین مدارس

خبرها حاکی از وجود نوعی تمايل به اعتراض موضعی در محلات و مناطق مختلف است؛ اعتراضاتی که در غياب نيروی سرکوب شکل می گيرد و با هجوم آنان متفرق می شود تا دوباره در جايی ديگر و ساعتی ديگر دوباره از سر گرفته است. گزارش های مربوط به تهران و ويدئو فيلم های منتشره همچنين از سرايت اعتراضات به جنوب شهر حکايت می کنند که خود نشانگر حرکت به سمت فراگيری بيشتر است.
 

به نظر من تداوم جنبش احتیاج به تدارک وسیع دارد: تدارک تبلیغاتی، تدارک سازماندهی، تدارک مادی. اجازه بدهید توضیح دهم.

تدارک تبلیغاتی یعنی ما نگذاریم که سانسور و قطع تلفن و اینترنت سبب شود که اخبار جنایتهای رژیم به خارج از کشور درز پیدا نکند. باید با استفاده از وسایل مختلف جنایتهایی را که هرروز حکومت دارد مرتکب می شود برای جهانیان بفرستیم تا ببینند و بدانندکه در این زندان بزرگ که ایران نام دارد چه می گذرد. باید دائم فیلم و عکس و خبر را ازطریق اینترنت یا تویتر یا فیسبوک یا اس ام اس و امثال آن به خارج فرستاد. هم چنین باید راههایی را پیداکنیم که اخبار را مردم به هم برسانند. روز و ساعت و محل تجمع در شهرهای مختلف را باید برای هم گزارش داد. به هم خبر داد. از طریق تلفن، اس ام اس، ماهواره ها، دهان به دهان و امثال آن. حتی می توان روی دیوارها نوشت مثلا فردا 3 تیر میدان بهارستان ساعت 4 بعدازظهر. هیچ راهی را نباید فراموش کرد. باید ابتکار داشته باشیم.

در مورد تدارک سازمان بخشی مردم باید شبکه های ارتباطی بین خودشان درست کنند. به هم وصل شوند. مرتب با هم در تماس باشند. مرتب باهم نقشه های جمعی بکشند. باهم کارکنند. باهم فعالیت کنند. باهم دوست شوند و به هم اعتماد کنند. ما باید بدانیم که کار گروهی و همگانی چیست و چطوری می توان کار جمعی کرد.

 در مورد تدارک مادی ما باید وسایل لازم را برای خودمان و کارهایمان جور کنیم. پول، تجهیزات و انواع و اقسام وسایلی که مورد نیاز است. وسایل دفاع، تهاجم و غیره. هرچیزی که برای پیشبرد کار احتیاج داریم را باید از قبل آماده کنیم تا وقتی موقعش رسید بتوانیم از آن استفاده کنیم